Tweetnij
Witam szanownych forumowiczów!
Pozwolę sobie opisać wrażenia z 22 dni urlopu spędzonych z moim nowym aparatem na szyi - Canonem 450D z obiektywem Tamron 18-250.
Najpierw parę słów o mnie - jestem całkowitym amatorem, któy zapragnął mieć coś większego niż kompakt. Wybór aparatu i obiektywu poprzedzony był wnikliwą lekturą tego i innych forów, w końcu wybrałem to co wydawało mi się dla mnie najlepsze i nie żałuję. Aparat kupiłem parę miesięcy temu, najpierw poćwiczyłem robienie zdjęć w warunkach wycieczkowych, więc na urlop wyruszyłem mając sprzęt jako tako oswojony.
17 dni urlopu spędziłem w górach, w skwarze, wietrze i deszczu, a 5 w Wiedniu. Aparatu nie oszczędzałem, cały czas był włączony, obiektyw odsłonięty, gotowy do strzału jeśli tylko zapragnę. Zestaw waży mniej więcej 1 kg, przyznam, że dość szybko przyzwyczaiłem się do tego ciężaru na szyi, w czasie marszu przeważnie przytrzymywałem aparat ręką, aby nie dyndał i aby obiektyw się nie wysuwał. Nie miałem statywu, wszystkie zdjęcia robiłem z ręki. W ciemnych wiedeńskich muzeach ćwiczyłem IS w rękach, z efektów jestem nawet zadowolony, choć obiektyw T18-250 na ciemne wnętrza się zupełnie nie nadaje. Za to w górach sprawował się bardzo dobrze, dość szeroki kąt na widoczki, duży zoom aby uchwycić dzikiego niedźwiedzia lub kozicę, soczyste kolory. Ale główna zaleta to możliwość zrobienia szybkiego zdjęcia o dowolnej ogniskowej w dowolnym momencie. Zaznaczam, że dla mnie robienie zdjęć w górach nie jest sensem samym w sobie. Kocham góry, a zdjęcia mają oddawać atmosferę tego co czułem kiedy te zdjecia robiłem - i oddają.
Zrobiłem ok 4,5 tys. zdjęć, z czego 1900 przywiozłem na karcie - resztę usuwałem na bieżąco zaraz po pstryknięciu. Zdjęcia robiłem w średnim formacie M i w jpg o zwiększonym stopniu kompresji. Jeżeli ktoś ma ochotę może je sobie pooglądać w moim albumie na picassie.
Zdjęcia nie zostały poddane żadnej obróbce w programach graficznych.
Dziękuję za uwagę.
Pozwolę sobie opisać wrażenia z 22 dni urlopu spędzonych z moim nowym aparatem na szyi - Canonem 450D z obiektywem Tamron 18-250.
Najpierw parę słów o mnie - jestem całkowitym amatorem, któy zapragnął mieć coś większego niż kompakt. Wybór aparatu i obiektywu poprzedzony był wnikliwą lekturą tego i innych forów, w końcu wybrałem to co wydawało mi się dla mnie najlepsze i nie żałuję. Aparat kupiłem parę miesięcy temu, najpierw poćwiczyłem robienie zdjęć w warunkach wycieczkowych, więc na urlop wyruszyłem mając sprzęt jako tako oswojony.
17 dni urlopu spędziłem w górach, w skwarze, wietrze i deszczu, a 5 w Wiedniu. Aparatu nie oszczędzałem, cały czas był włączony, obiektyw odsłonięty, gotowy do strzału jeśli tylko zapragnę. Zestaw waży mniej więcej 1 kg, przyznam, że dość szybko przyzwyczaiłem się do tego ciężaru na szyi, w czasie marszu przeważnie przytrzymywałem aparat ręką, aby nie dyndał i aby obiektyw się nie wysuwał. Nie miałem statywu, wszystkie zdjęcia robiłem z ręki. W ciemnych wiedeńskich muzeach ćwiczyłem IS w rękach, z efektów jestem nawet zadowolony, choć obiektyw T18-250 na ciemne wnętrza się zupełnie nie nadaje. Za to w górach sprawował się bardzo dobrze, dość szeroki kąt na widoczki, duży zoom aby uchwycić dzikiego niedźwiedzia lub kozicę, soczyste kolory. Ale główna zaleta to możliwość zrobienia szybkiego zdjęcia o dowolnej ogniskowej w dowolnym momencie. Zaznaczam, że dla mnie robienie zdjęć w górach nie jest sensem samym w sobie. Kocham góry, a zdjęcia mają oddawać atmosferę tego co czułem kiedy te zdjecia robiłem - i oddają.
Zrobiłem ok 4,5 tys. zdjęć, z czego 1900 przywiozłem na karcie - resztę usuwałem na bieżąco zaraz po pstryknięciu. Zdjęcia robiłem w średnim formacie M i w jpg o zwiększonym stopniu kompresji. Jeżeli ktoś ma ochotę może je sobie pooglądać w moim albumie na picassie.
Zdjęcia nie zostały poddane żadnej obróbce w programach graficznych.
Dziękuję za uwagę.
Komentarz