Tweetnij
Odp: Głębokie rozważania nad głębią ostrości 
.
.... co tę GO powiększa albo pomniejsza, albo psuje (a co to znaczy?),
Mamy punkt X na osi fotografowania na który ostrzymy.
Jak duża jest ta ostrość w punkcie X w obrazie stworzonym przez obiektyw decyduje jakość obiektywu.
"Poruszając się" wzdłuż tej osi fotografowania, od tego punktu X :
- w kierunku aparatu
- w kierunku przeciwnym
następuje spadek ostrości.
Jak szybko/dużo (w funkcji odległości od punktu X) ta ostrość spada zależy od ogniskowej, przesłony i odległości od obiektywu do punktu X.
Mamy więc pewien rozkład ostrości (tzw. krzywa dzwonowa R(ostrość, odległość od punktu X)) "w głąb" ujęcia.
Szybko spada ostrość (krzywa R jest wąska ) gdy ogniskowa obiektywu jest długa, otwór przesłony duży i odległość do punktu X mała.
Wolno spada (krzywa R jest szeroka) gdy ogniskowa jest mała, otwór mały a odległość do punktu X duża
Obraz wytwarzany przez obiektyw, z tym rozkładem ostrości R, pada na film/matrycę i zamieniany jest na zdjęcie, wydruk lub obraz na monitorze.
Ta zamiana związana jest z pogorszeniem ostrości, w różny sposób przez różne czynniki (powiększanie optyczne klatki filmu, rozdzielczość matrycy, zmiana rozdzielczości z rozdzielczości matrycy do rozdzielczości monitora/wydruku, ...)
Kształt rozkładu R się nie zmienia, ale zmniejsza się cała ostrość (krzywa dzwonowa "opada").
Zdefiniowane są kryteria ostrości gdy przy obserwacji (zdjęcia, obrazu na monitorze, wydruku) uznajemy że coś jest ostre a co ostre nie jest.
Głębia ostrości to odległość na osi fotografowania pomiędzy punktami z i k, wokół punktu X, w których uznajemy że obraz zaczyna być ostry a następnie uznajemy że kończy się ostrość.
Gdy jednak ostrość całego obrazu się zmniejsza (w tym także w punktach z, X, k) to nie możemy uznać że w punkcie z obraz jest już ostry a w punkcie k jeszcze ostry, w obu będzie nieostry.
W typ przypadku uznamy że ostrość rozpoczyna się w punkcie z1, bliżej punktu X i kończy w punkcie k1 też bliżej punktu X.
Głębia ostrości uległa zmniejszeniu.
Odpowiedzialnym za powstawanie i wielkość GO obserwowanej na zdjęciu, wydruku, monitorze jest obiektyw (fizyka) i jego jakość.
Przy zamianie obrazu tworzonego przez obiektyw na zdjęcie, wydruk, lub obraz na monitorze następuje zmniejszenie ostrości.
Wielkość zmniejszenia ostrości do wynikowej, obserwowanej ostrości (a w konsekwencji na zmniejszenie, "psucie" obserwowanej GO) zależy od różnych czynników (powiększanie optyczne klatki filmu, rozdzielczość matrycy, zmiana rozdzielczości z rozdzielczości matrycy do rozdzielczości monitora/wydruku, ...)
jp
..... co tę GO powiększa albo pomniejsza, albo psuje (a co to znaczy?),
Mamy punkt X na osi fotografowania na który ostrzymy.
Jak duża jest ta ostrość w punkcie X w obrazie stworzonym przez obiektyw decyduje jakość obiektywu.
"Poruszając się" wzdłuż tej osi fotografowania, od tego punktu X :
- w kierunku aparatu
- w kierunku przeciwnym
następuje spadek ostrości.
Jak szybko/dużo (w funkcji odległości od punktu X) ta ostrość spada zależy od ogniskowej, przesłony i odległości od obiektywu do punktu X.
Mamy więc pewien rozkład ostrości (tzw. krzywa dzwonowa R(ostrość, odległość od punktu X)) "w głąb" ujęcia.
Szybko spada ostrość (krzywa R jest wąska ) gdy ogniskowa obiektywu jest długa, otwór przesłony duży i odległość do punktu X mała.
Wolno spada (krzywa R jest szeroka) gdy ogniskowa jest mała, otwór mały a odległość do punktu X duża
Obraz wytwarzany przez obiektyw, z tym rozkładem ostrości R, pada na film/matrycę i zamieniany jest na zdjęcie, wydruk lub obraz na monitorze.
Ta zamiana związana jest z pogorszeniem ostrości, w różny sposób przez różne czynniki (powiększanie optyczne klatki filmu, rozdzielczość matrycy, zmiana rozdzielczości z rozdzielczości matrycy do rozdzielczości monitora/wydruku, ...)
Kształt rozkładu R się nie zmienia, ale zmniejsza się cała ostrość (krzywa dzwonowa "opada").
Zdefiniowane są kryteria ostrości gdy przy obserwacji (zdjęcia, obrazu na monitorze, wydruku) uznajemy że coś jest ostre a co ostre nie jest.
Głębia ostrości to odległość na osi fotografowania pomiędzy punktami z i k, wokół punktu X, w których uznajemy że obraz zaczyna być ostry a następnie uznajemy że kończy się ostrość.
Gdy jednak ostrość całego obrazu się zmniejsza (w tym także w punktach z, X, k) to nie możemy uznać że w punkcie z obraz jest już ostry a w punkcie k jeszcze ostry, w obu będzie nieostry.
W typ przypadku uznamy że ostrość rozpoczyna się w punkcie z1, bliżej punktu X i kończy w punkcie k1 też bliżej punktu X.
Głębia ostrości uległa zmniejszeniu.
Odpowiedzialnym za powstawanie i wielkość GO obserwowanej na zdjęciu, wydruku, monitorze jest obiektyw (fizyka) i jego jakość.
Przy zamianie obrazu tworzonego przez obiektyw na zdjęcie, wydruk, lub obraz na monitorze następuje zmniejszenie ostrości.
Wielkość zmniejszenia ostrości do wynikowej, obserwowanej ostrości (a w konsekwencji na zmniejszenie, "psucie" obserwowanej GO) zależy od różnych czynników (powiększanie optyczne klatki filmu, rozdzielczość matrycy, zmiana rozdzielczości z rozdzielczości matrycy do rozdzielczości monitora/wydruku, ...)
jp
.
.
(Znaczy, nie dotyczy "analogowego" filmu
)
.
Komentarz