Tweetnij
Przed chwila B. Rymanowski rozmawial z fotografem Stanislawem Markowskim. Nie znalem Go wczesniej, zapragnalem poogladac jego zdjecia w internecie. Niestety, w internecie znalazlem sladowe ilosci. Podobny problem sie pojawil gdy chcialem poogladac zdjecia Marka Karewicza. O co chodzi? Dlaczego tak trudno znalezc zdjecia, ktorych autorem sa uznani fotografowie?
-
-
Bo w internecie kradną
.
Możesz zapytać samych autorów (telefon, email):
Wydaje mi się, że dla tych akurat autorów internet może być po prostu medium o niskim priorytecie, stąd brak prac czy nawet własnej strony WWW. -
Otarło mi się o uszy, że Marek Karewicz sprzedał swoje archiwum lub jego część. Nie interesowałem się się tym specjalnie tak, że może być to tylko plotka. Przesiaduje chyba codziennie w jednym z bardziej znanych warszawskich klubów jazzowych. Jak z nim kiedyś rozmawiałem to wspominał coś o tysiącu okładek do płyt. Jak ktoś ma taki dorobek to „na grzyb” mu strona? Zauważyłem taką tendencję, że fotografowie sprzedający wydruki bądź zdjęcia nie posiadają stron w internecie i są powściągliwi w umieszczaniu zdjęć na innych stronach.Nie ogranicza mnie wyobraźnia ponieważ jej nie posiadam.Komentarz
-
cholera, dla potomnosci. Wiem, ze kradna bo mi pare dni temu ukradli zdjecie. Z galerii we flashu ktos zrobil zrzut ekranu i w dodatku wykadrowal tak, ze mi sie flaki przewracaja
Jest ksiazka ze zdjeciami pana Marka, bylem tez na wystawie jego prac w Slupsku. Niestety, jak jest z wystawami kazdy wie Annie Leibovitz tez nie ma strony. Dziwne to wszystko 
Komentarz
-
eeee, to tak jakby muzycy mieli nie miec swoich stron, bo ktos sciagnie ich muzyke. Np myspace czy costam. Bez przesady, jak ktos chce to i tak znajdzie sposob. Np Jan Bebel ma swoja strone
Komentarz
-
czesto dzieje sie tak, ze ci znani fotografowie ograniczja dostęp do swoich zdjęć bo pieczę nad nimi sprawuje agencja dla której pracują i de facto to ona zabrania rozpowszechniania ich w sieci z wiadomych powodów.
często jednak jest tam, że fotograf sam nie chce upubliczniać swojego prywatnego dorobku.
Np. nigdzie w sieci nie znajdziecie strony Nan Goldin.Komentarz
Komentarz